Dziś, tj. 2 lutego, kościół katolicki obchodzi święto Ofiarowania Pańskiego zwane też Matki Boskiej Gromnicznej. Łączy się ono ze Światowym Dniem Życia Konsekrowanego oraz Dniem Zakonów Klauzurowych.
Okres Bożego Narodzenia kończy się w święto Chrztu Pańskiego. Ale zwyczajowo w Polsce Kościół Katolicki aż do 2 lutego – czyli dzisiejszego święta zezwala na śpiewanie kolęd, pozostawienie w świątyniach i domach szopek betlejemskich oraz dekoracji świątecznych.
Święto Ofiarowania Pańskiego obchodzone jest na pamiątkę ofiarowania Pana Jezusa w świątyni jerozolimskiej w 40 dniu po narodzeniu i dokonanie przez Matkę Bożą obrzędu oczyszczenia, zgodnie z tradycją żydowską. Podczas obowiązkowej obecności na Mszy św. porannej i wieczornej kapłani dokonują obrządku poświęcenia tzw. świec gromnicznych, które powinny znajdować się w każdym katolickim domu. Zapala się je przy osobie umierającej, aby odpędzić złe duchy a także podczas huraganu, burzy, powodzi aby jej płomień w połączeniu z modlitwą błagalną uchronił nas od nieszczęść i tragedii.
Po Mszach św. 2 lutego i w dniu następnym księża udzielają błogosławieństwa św. Błażeja, kładąc na naszych ramionach skrzyżowane świece. Błogosławieństwo św. Błażeja ma nas uchronić od chorób gardła. Wspomnienia tego świętego Kościół Katolicki obchodzi 3 lutego.
W Polsce prowadzi działalność 101 żeńskich zgromadzeń zakonnych, w tym 14 klauzurowych oraz 40 zakonów męskich. Siostry, ojcowie i bracia zakonni ofiarują swoje życie i zawierzają go całkowicie Panu Bogu, składając stopniowo śluby zakonne. Dlatego Święto Ofiarowania Pańskiego jest również dniem osób konsekrowanych, ustanowiony przez Ojca Świętego Jana Pawła II w 1997 roku.
Na ziemi raciborskiej największą wspólnotę zakonną stanowią siostry ze Zgromadzenia Misyjnego Służebnic Ducha Świętego w klasztorze Annuntiata. Tam również znajduje się siedziba prowincji polskiej. W klasztorze przygotowują się ostatecznie do złożenia ślubów wieczystych, po których wyjeżdżają do pracy w placówkach misyjnych na całym świecie a pozostające w kraju między innymi zajmują się katechizacją w przedszkolach i szkołach, prowadzą Dom dla Dzieci, organizują rekolekcje, dni skupienia i spotkania misyjne, przyrządzają posiłki dla ok. 300 osób dziennie a kilka sióstr opiekuje się obłożnie chorymi i samotnymi w ich domach, niosąc im pomoc pielęgnacyjną, medyczną, gospodarczą oraz przede wszystkim słowa otuchy i pocieszenia. Od kilkudziesięciu lat z ogromnej ofiarności w tym zakresie słynie siostra Urszula, zwana przez wielu „raciborską siostrą Teresą”.
Siostry ze Zgromadzenia Najświętszej Maryi Panny Niepokalanej od lat prowadzą Dom Pomocy Społecznej św. Notburgi w Raciborzu i tam posiadają też swój dom zakonny. Drugi dom zakonny tego zgromadzenia znajduje się w dzielnicy Brzezie. Tam siostry między innymi zajmują się katechizacją i posługą w miejscowej świątyni.
Przy kościele w Markowicach mieści się dom dakonny Sióstr Służebniczek Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej. Mieszkające tam zakonnice również pomagają w pracach
na terenie świątyni.
W Krzyżanowicach znajduje się Dom Generalny Sióstr Franciszkanek Maryi Nieustającej Pomocy które od wielu lat prowadzą Dom Pomocy Społecznej dla dziewcząt i kobiet.
Trzy siostry ze Zgromadzenia Sióstr św. Elżbiety mają swój dom zakonny przy ul. Kościelnej w Raciborzu i posługują w zakrystii oraz na organach w kościele św. Mikołaja.
Jedyne w Raciborzu męskie Zgromadzenie Braci Mniejszych czyli franciszkanów ma swój klasztor w dzielnicy Płonia i od 75 lat ojcowie oraz bracia prowadzą parafię św. Paschalisa.
Dzisiaj katolicy ofiarują eucharystię, modlą się w intencji osób konsekrowanych, składają im serdeczne podziękowania i życzenia.
/KN/
Środowisko, jakość życia, ekologia
