Nosił pseudonim „Jerzy Karwacz”, w III Powstaniu Śląskim został szefem sztabu grupy „Środek”.
31 sierpnia 1896 urodził się w Pogrzebieniu Jan Keller oficer i powstaniec śląski. Nauki pobierał w Krakowie i Raciborzu. W czasie I wojny światowej służył w wojsku niemieckim, w trakcie działań wojennych trafił do niewoli francuskiej. Odradzającą się Rzeczpospolitą trzeba było bronić w walce, nie dziwi więc, że w 1917 roku Jan Keller wstąpił do armii generała Józefa Hallera. W 1920 roku został urlopowany na Górny Śląsk, stał się członkiem Polskiego Komitetu Plebiscytowego w Bytomiu, organizował Polską Organizację Wojskową Górnego Śląska w powiecie strzeleckim. Po II powstaniu służył w Policji Górnego Śląska i został adiutantem komendanta wojsk francuskich w Gliwicach, a następnie w Katowicach.
W randze kapitana brał udział w III Powstaniu Śląskim, został zastępcą dowódcy pułku zabrskiego Pawła Cymsa, później pułku pszczyńskiego pod dowództwem Franciszka Rataja oraz szefem oddziału operacyjnego I Dywizji Wojsk Powstańczych i wreszcie szefem sztabu formującej się powstańczej grupy „Środek”.
Po zakończeniu powstania pozostał w wojsku, był oficerem zawodowym w 73 Pułku Piechoty, zdemobilizowany został w roku 1923. Odznaczony m.in. Śląskim Krzyżem Powstańczym czy Gwiazdą Górnośląską. Do roku 1939 pracował w browarze w Tychach. Więziony przez hitlerowców w Murnau do roku 1945. Po 1945 szukał swego miejsca w komunistycznej Polsce, pracował w browarnictwie i przemyśle farmaceutycznym. Zmarł w Katowicach 6 marca 1960r.
/bencz/
Środowisko, jakość życia, ekologia
