Po kilku latach względnego spokoju, liczba zachorowań na tę chorobę w powiecie raciborskim wzrosła ponad dwukrotnie .
Od rozpoczęcia rejestracji tj. w latach 2002 – 2007 obserwowano systematyczny, aczkolwiek powolny, spadek zachorowań, natomiast w latach 2008 – 2009 wystąpił znaczny wzrost zachorowań. W roku 2010 odnotowano radykalny spadek zachorowań na gruźlicę, co spowodowane było innym podejściem do statystycznego ujmowania zachorowań w przypadku wznowienia choroby. W roku 2011 ponownie rejestrowano tzw. „wznowy”, tj. nawroty choroby.
Rejestrację przypadków prowadzono w oparciu o zgłoszenia podejrzeń, oraz kliniczne i laboratoryjne potwierdzenia przez specjalistyczne placówki służby zdrowia tj. szpitale i poradnie chorób płuc i gruźlicy.
W roku 2014 wszystkie 30 przypadków dotyczyło gruźlicy układu oddechowego. Średnia wieku chorych z potwierdzoną gruźlicą układu oddechowego wynosiła ok. 52 lata (dla porównania w roku 2013 średnia wieku wynosiła 50 lat). Najstarsza osoba miała 92 lata, natomiast najmłodsza 6 lat.
Pod względem zatrudnienia sytuacja przedstawiała się następująco:
– emeryc/i/renciści – 7 zachorowań,
– bezrobotni – 10 zachorowań,
– pracujący – 10 zachorowań,
– uczniowie – 2 zachorowania,
– dzieci w przedszkolu – 1 zachorowanie
W oparciu o przeprowadzone wywiady epidemiologiczne przeprowadzono analizę czynników sprzyjających zachorowaniom na gruźlicę i ustalono co następuje:
– dobre warunki materialno – bytowe posiadało 14 osób, którzy również dobrze oceniali sposób odżywiania, zarówno pod względem ilościowym i jakościowym,
– pozostałe 16 osób posiadało trudne warunki socjalne i mieszkaniowe.
Osoby ze styczności objęte były nadzorem przez Poradnię Chorób Płuc i Gruźlicy przy Szpitalu Rejonowym w Raciborzu. W Polsce trwają też od dłuższego czasu dyskusje na temat celowości szczepień przeciwko gruźlicy. W niektórych krajach szczepień tych się nie wykonuje. Szczepionka BCG jedna z najstarszych stosowana od ponad 80 lat, choć nie zapewnia ochrony przed płucną postacią gruźlicy, to jednak daje ochronę przed gruźliczym zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych i przed uogólnionym zakażeniem gruźliczym, czyli najgroźniejszymi postaciami tej choroby bezpośrednio zagrażającymi życiu. I to jest największy sukces tego szczepienia i powód, dla którego do dziś jednorazowe szczepienie przeciw gruźlicy pozostało w naszym Programie Szczepień Ochronnych, co uzasadnione jest utrzymującą tendencją do systematycznego wzrostu zapadalności na gruźlicę płucną w kraju. Szczepienie noworodków i niemowląt chroni przed gruźlicą w około 80% przypadków, natomiast szczepienie starszych dzieci i dorosłych jest znacznie mniej skuteczne.
Sytuację epidemiologiczną pozostałych chorób zakaźnych można uznać za stabilną ponieważ występowały w pojedynczych przypadkach lub stwierdzono niewielki wzrost, co nie wpłynęło znacząco na możliwość wystąpienia zagrożeń na nadzorowanym terenie.
źródło: raport sanepidu za 2014 rok
publ. /ps/
Środowisko, jakość życia, ekologia
