Młodzi melomani poznali budowę i brzmienie fagotu oraz wysłuchali utworów muzyki klasycznej i rozrywkowej.
W sali widowiskowej Raciborskiego Centrum Kultury odbyła się kolejna odsłona koncertów umuzykalniających skierowanych do uczniów klas I-III raciborskich szkół. Tym razem głównym bohaterem spotkania był fagot – jeden z najciekawszych instrumentów dętych drewnianych, znany z charakterystycznego, głębokiego brzmienia.
Grę na instrumencie zaprezentował Dawid Smykowski, absolwent Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego i członek zespołu kameralnego Todo Art Trio. W skład tego zespołu wchodzą również znani już młodej publiczności z wcześniejszych koncertów Grażyna Jursza grająca na flecie i Dawid Jursza – klarnecista. Podczas występu fagociście towarzyszyła przy fortepianie ich córka – Krystyna Jursza.
Koncert rozpoczął się nastrojową kompozycją fortepianową „Pada śnieg” autorstwa Claude’a Debussy’ego napisaną przez kompozytora dla jego córki Choo Choo. Po pierwszym utworze prowadzący spotkanie Franciszek Borysowicz wprowadził młodych słuchaczy w świat fagotu, przybliżając budowę instrumentu i sposób wydobywania z niego dźwięku. Dzieci mogły dowiedzieć się, że fagot wykorzystuje stroik obojowy podobny do tego stosowanego w rożku angielskim, a jego konstrukcja składa się m.in. z rurki zwanej „s”, skrzydła, stopy, rury basowej i czary głosowej. Całkowita długość kanału powietrznego instrumentu wynosi ok. 2,5 m.
Brzmienie fagotu zostało zaprezentowane w kilku utworach muzyki klasycznej. Jednym z nich była kompozycja „Słoń” Camille’a Saint-Saënsa. Utwór pobudził wyobraźnię młodych słuchaczy, którzy dzielili się własnymi interpretacjami muzycznej historii – jedni twierdzili, że słoń tańczy, inni że spaceruje, a ktoś zasugerował, że zwierzę wpadło do kałuży. Kolejnym punktem programu był fragment „W grocie Króla Gór” Edvarda Griega. Przy tej okazji prowadzący opowiedział dzieciom o kompozytorze i pokazał zdjęcie niewielkiego domu nad jeziorem w norweskim Bergen, w którym artysta tworzył swoje dzieła. Uczniowie poznali również pojęcia związane z interpretacją muzyczną, takie jak accelerando oznaczające przyspieszenie tempa oraz ritardando, czyli jego zwolnienie.
Duże emocje wzbudził także „Taniec robota” Zygmunta Nowackiego. Podczas tego utworu dzieci miały okazję wyjść na scenę i zaprezentować własne, improwizowane „robotyczne” układy taneczne. W programie znalazł się również fragment poematu symfonicznego „Uczeń czarnoksiężnika” Paula Dukasa inspirowanego balladą Johanna Wolfganga Goethego o uczniu, który nie potrafił zapanować nad magicznymi zaklęciami swojego mistrza. Koncert uzupełniła wirtuozowska „Tarantella” Ludwiga Milde, wymagająca od wykonawcy dużej sprawności technicznej.
Finał wydarzenia miał świąteczny charakter. W sali zabrzmiały popularne utwory „White Christmas” Irvina Berlina i „Let It Snow” Jule’a Styne’a znane szerokiej publiczności m.in. z interpretacji Deana Martina.
fot. RCK
oprac. /kp/
Rynek pracy, edukacja, depopulacja
