W ten dzień w kościele św. Krzyża na Golgocie na stole wystawiano relikwie Krzyża Świętego. Wierni i katechumeni (kandydaci do chrztu) podchodzili dotykali czołem i całowali bezcenny skarb. Stąd dzisiejszy zwyczaj adoracji krzyża. Wielki Piątek jest dniem, w którym nie sprawuje się liturgii Eucharystycznej. W Hiszpanii na znak żałoby zamykano nawet kościoły.
Od godziny 12.00 do 15.00 na Kalwarii czytano fragmenty Starego i Nowego Testamentu i śpiewano psalmy o męce Pańskiej. Takie nabożeństwo „Trzech Godzin” zachował się do dziś we Włoszech.
Już od II wieku poszczono przez 40 godzin, a w wiekach średnich czuwano od Piątku do Rezurekcji przy tzw. Bożym Grobie. Z tego czuwania powstało w XVI w. 40- godzinne nabożeństwo przeniesione z Wielkiego Tygodnia na inny okres (przed Wielkim Postem).
SYMBOL
Krzyż, dotychczas zasłonięty, zostaje na nowo ukazany wiernym. Rozważanie tajemnicy krzyża – przez słuchanie Słowa Bożego – skłania do adoracji. Dlatego w liturgii Wielkopiątkowej spotykamy liturgiczną postawę leżącą. Jest to postawa wyjątkowa, spotykana jeszcze tylko w liturgii święceń. Postawa ta, dając wiele do myślenia, skłania do poważnej refleksji nad znakiem krzyża, nad tajemnicą zbawienia.
CZYTANIA
Iz 52, 13 – 53, 12; Hbr 4, 14 – 16; 5, 7 – 9; J 18, 1 – 19, 42
LITURGIA „DOMOWEGO KOŚCIOŁA”
W tym dniu warto pomyśleć o czasie przeznaczonym na adorację Najświętszego Sakramentu przechowywanego w tzw. ciemnicy. W kościele są nabożeństwa drogi krzyżowej. Można, zwłaszcza z osobami chorymi, odprawić to nabożeństwo w domu.
/na podst. gazetki parafii NSPJ „Źródło”/
Środowisko, jakość życia, ekologia
