Kobieta w ciąży, która ma w domu miłego, mruczącego kota, powinna się strzec, aby nie zarazić się od niego toksoplazmozą.
Toksoplazmoza to groźna choroba odzwierzęca. Wywołuje ją pierwotniak toxoplazma gondi, który w swej początkowej postaci rozwija się w organizmach ssaków i ptaków, ale jego ostatecznym żywicielem jest kot. Człowiek zarazić się może od kota drogą pokarmową lub przez uszkodzoną skórę. Do zarażenia drogą pokarmową dojść może poprzez kontakt z odchodami chorego kota, spożycie brudnych pokarmów lub zjedzenie świeżego mięsa zwierząt rzeźnych. Grilowanie, wędzenie lub marynowanie mięsa nie chroni przed zarażeniem, bezpieczne jest natomiast mięso gotowane.
Po znalezieniu się w przewodzie pokarmowym człowieka pasożyt przedostaje się do węzłów chłonnych, mięśni, mózgu, gałek ocznych. Choroba może przebiegać bez objawów, może jednak powodować powiększenie węzłów chłonnych, a nawet zapalenie opon mózgowych lub mięśnia sercowego.
Jest to choroba szczególnie niebezpieczna dla kobiet w ciąży. Zarażenie kobiety toksoplazmozą przed zajściem w ciążę nie jest dla płodu groźne, jeśli jednak ulegnie ona zarażeniu w trakcie ciąży, to skutkiem jest zapalenie łożyska i przedostanie się pasożytów do płodu. Ryzyko to rośnie wraz z zaawansowaniem ciąży, ale ryzyko toksoplazmozy wrodzonej największe jest w początkach ciąży i stanowi 75%, po czym stopniowo maleje do 5% w trzecim trymestrze.
W Polsce wykrywa się rocznie około 300 przypadków toksoplazmozy wrodzonej. U 10% spośród tych dzieci choroba ma ciężki przebieg. Może ona powodować wodogłowie lub małogłowie, zapalenie siatkówki oka, a nawet przyczynić się do znacznego opóźnienia rozwoju umysłowego. Szacuje się, że objawy występują jedynie u około 30% zarażonych dzieci. U pozostałych choroba nie jest rozpoznana, nie jest więc leczona. Może to dać w przyszłości zaburzenia działania centralnego układu nerwowego, upośledzenie słuchu i wzroku.
Toksoplazmozę wykrywa się poprzez określenie miana przeciwciał IgM i IgG w surowicy krwi. Przeciwciała IgM wytwarzane są już w pierwszym tygodniu po zarażeniu. Przez 4 tygodnie ich poziom wzrasta, następnie maleje i na niskim poziomie utrzymuje się przez szereg miesięcy.
Przeciwciała IgG oznacza się między 2 a 4 tygodniem od zarażenia, następnie poziom ich rośnie, a po 4 miesiącach zaczyna spadać.
Toksoplazmozę leczy się poprzez doustną kurację Spiramycyną lub Rowamycyną od momentu rozpoznania choroby do rozwiązania. Stosuje się również w drugim i trzecim trymestrze ciąży 3-dniowe kuracje lekiem o nazwie Sumamed. Przez pierwszy rok od porodu należy u dziecka seryjnie określać poziom przeciwciał IgM i IgG w surowicy krwi.
Jeśli ciężarna matka chce ustrzec swoje dziecko przed wrodzoną toksoplazmozą powinna:
– myć i obierać warzywa i owoce,
– jeść mięso wyłącznie gotowane,
– używać detergentów do mycia sprzętów służących do obróbki mięsa,
– unikać kontaktów z kotami i ich odchodami,
– do wszelkich prac mających kontakt z ziemią używać rękawic.
Toksoplazmoza nie jest chorobą rzadko spotykaną. Szacuje się, że blisko 70% kotów w Polsce ma toksoplazmozę, a wśród ludzi jej przeciwciała wykryto u blisko 50% populacji. Planując ciążę warto więc wykonać badanie na obecność przeciwciał IgM i IgG, a następnie powtórzyć je w początkowym okresie ciąży
/skvar/
(źródło: www.maluchy.pl)
Środowisko, jakość życia, ekologia
