Wśród dzieł poety z Łubowic znajdują się nie tylko wiersze i opowiadania, ale także sztuki teatralne i eseje.
10 marca 1788 r. w Łubowicach urodził się Joseph von Eichendorff – niemiecki poeta epoki romantyzmu. Pamięta o nim jego rodzinna miejscowość – ale nie tylko. W Łubowicach działa Górnośląskie Centrum Kultury i Spotkań im. Josepha von Eichendorffa, w pobliżu którego znajduje się popiersie poety. Pomniki można zobaczyć także m.in. w centrum Raciborza i Raciborzu-Brzeziu. Jego imieniem nazwano również ulicę w centrum miasta.
Joseph Karl Benedikt Freiherr von Eichendorff urodził się w rodzinie katolickiej szlachty niemieckiej. Jego ojciec był pruskim oficerem i właścicielem Łubowic. Młody Joseph po okresie nauki domowej wraz ze swoim starszym bratem został wysłany do katolickiego gimnazjum św. Macieja we Wrocławiu, gdzie po trzech latach uzyskał maturę. W 1805 r. w Halle rozpoczął studia prawnicze. Poznał wtedy poetów romantycznych – Clemensa Brentano i Achima von Arnima. Z kolei w 1812 r. we Wiedniu, gdzie składał egzamin państwowy referendarza, zaprzyjaźnił się z innym poetą – Fryderykiem Schlegelem.
W 1815 r. poślubił córkę zubożałego właściciela ziemskiego – Luise von Larisch. W tym samym roku wyruszył na wojnę – podczas jego nieobecności urodziło się jego pierwsze dziecko, a także wydrukowano jego pierwszą powieść – „Przeczucie i teraźniejszość”.
Od 1816 r. Joseph von Eichendorff pracował w pruskiej administracji państwowej, a od 1821 r. w Gdańsku na stanowisku radcy do spraw oświaty i spraw kościoła katolickiego w Prezydium i Konsystorzu prowincji Prusy Zachodnie. W latach 1824–1831 działał w Królewcu na stanowisku radcy stanu. Od 1855 r. mieszkał i pisał w Nysie. Jego twórczość charakteryzują optymistyczne związki z przyrodą, jak w przypadku wiersza „Mondnacht”. W noweli „Z życia nicponia” opowiada historię niemal naiwnego młodzieńca, który zamiast pracować, woli spędzać czas na wędrówkach po kraju, by ostatecznie odnaleźć spełnienie w początkowo nieszczęśliwej miłości. Jest ona zaliczana jest do prozatorskich arcydzieł niemieckiego romantyzmu. Von Eichendorff stworzył również znany w Niemczech utwór o charakterze patriotycznym zatytułowany „Der letzte Held von Marienburg”. Wśród jego dzieł znajdują się nie tylko wiersze i opowiadania, ale także sztuki teatralne i eseje.
Joseph von Eichendorff zmarł 26 listopada 1857 r. na zapalenie płuc. Został pochowany obok żony na Cmentarzu Jerozolimskim w Nysie.
W 1909 r. odsłonięto pomnik poety w Raciborzu. W 1945 r. po wkroczeniu do miasta Armii Czerwonej oryginalny posąg został zdjęty z cokołu i ślad po nim zaginął. Pod koniec XX w. podjęto działania mające na celu odnalezienie pomnika, jednak zakończyły się one niepowodzeniem. Rada miejska na wniosek radnych mniejszości niemieckiej podjęła uchwałę o ponownym usytuowaniu pomnika. W 1994 r. nastąpiło jego uroczyste odsłonięcie. W 1911 r. postawiono posąg poety na szczycie Kobylicy koło Prudnika. W tym samym roku odsłonięto pomnik w Parku Szczytnickim we Wrocławiu, który został zniszczony po 1945 r. W 2012 r. pojawiła się jego replika w Ogrodzie Botanicznym we Wrocławiu.
oprac. /kp/
Środowisko, jakość życia, ekologia
